Wageningen 1 bereikte tegen LSG 2 het derde gelijkspel van het seizoen. Wageningen 2 liet Oud Zuilen glippen en bleef op het nippertje met lege handen achter. Fraaie verslagen en fragmenten staan op het forum.

De Wageningse schakers hebben ook hun tweede wedstrijd gelijk gespeeld. De reserves van Caïssa uit Amsterdam bleken niet te kraken. Fred Jonker kon een eindspel met vier pluspionnen niet verzilveren. Zijn tegenstander ontsnapte met eeuwig schaak, waardoor de Amsterdammers een punt mee naar huis snoepten.

Als zo vaak opende Sander van Eijk de score voor Wageningen. Zijn kwaliteitsoffer was misschien objectief niet goed, het bezorgde zijn tegenstander wel de nodige hoofdbrekens. Met weinig bedenktijd over deed hij een verkeerde koningszet, waarna Van Eijk een fraai matnet vlocht. Jan Timman wist weinig te bereiken en moest in remise berusten. Arjen van Herwaarden kwam gewonnen te staan, miste twee keer een directe winst en greep in tijdnood mis. Hendrik Marks en Bert Torn wisten met zwart comfortabel gelijk te maken maar meer zat er niet in.

Wageningen kwam weer op voorsprong door Yochanan Afek. Richting tijdcontrole manoeuvreerde hij handiger dan z’n tegenstander en won hij een stuk. Jeroen Franssen kwam niet helemaal lekker uit de opening, hield de boel juist bij elkaar en ging graag in op het remiseaanbod. David van Eekhout zag zijn openingsvoordeel verzanden en moest een pion inboeten. De ongelijke lopers bleken echter genoeg voor remise. Erwin Oorebeek verloor na de opening twee pionnen, knokte voor wat hij waard was, kwam een eind maar moest uiteindelijk toch capituleren.

Het was aan Fred Jonker om het beslissende punt in de wacht te slepen. Hij won een kwaliteit en gaf die terug om een gewonnen dame-eindspel te bereiken. Daar won hij vier pionnen, maar overzag dat zijn tegenstander op het nippertje eeuwig schaak kon bereiken. Captain Bert Torn was toch tevreden. “Een gelijkspel na een redelijke wedstrijd waarin beide partijen hard hebben geknokt voor de punten. Een kleine overwinning had niet misstaan, een minieme nederlaag had in het zwartste scenario ook gekund.”

Wageningen 2210 – Caïssa 2 2123 5 – 5
1. Jan Timman 2565 – Hugo van Hengel 2180 ½ – ½
2. Yochanan Afek 2294 – Enrico Vroombout 2173 1 – 0
3. Erwin Oorebeek 2086 – Piet van der Weide 2175 0 – 1
4. Sander van Eijk 2336 – Paul Schipper 2153 1 – 0
5. Hendrik Marks 2225 – Said Becic 2146 ½ – ½
6. Arjen van Herwaarden 2142 – Hajo Jolles 2135 0 – 1
7. Bert Torn 2108 – Paul Janse 2123 ½ – ½
8. David van Eekhout 2144 – Jos ten Hacken 2111 ½ – ½
9. Jeroen Franssen 2052 – Albert Riemens 2120 ½ – ½
10. Fred Jonker 2147 – Bert Westera 1917 ½ – ½

Met knikkende knieën togen de Wageningse schakers naar Wijk aan Zee voor de eerste ronde van de nieuwe competitie. Immers door de afwezigheid van Jan Timman en Hendrik Marks zou het een zware middag worden. Uitgerekend op de hoogste drie borden werden echter uitstekende overwinningen behaald, terwijl invaller Cees van de Waerdt een verdienstelijke remise haalde. Met het 5-5 gelijkspel waren de Wageningers dan ook dik tevreden.

Sander van Eijk speelde op het eerste bord snel als vanouds. In tijdnood kon de tegenstander de witte dreigingen niet weerstaan. Yochanan Afek speelde volgens teamcaptain Bert Torn zijn beste partij ooit voor Wageningen. De manier waarop de zwarte stelling gelicht werd zonder tegenkansen weg te geven, was zeer fraai. Arjen van Herwaarden loste de openingsproblemen goed op en was er als de kippen bij toen zijn tegenstander zich vergreep aan een giftige pion. Bert Torn en Erwin Oorebeek hadden inmiddels vlotte remises gespeeld.

Op de middenborden ging het minder voor de Wageningers. Zowel David van Eekhout als Fred Jonker hadden een lastige middag. Steeds net iets minder staan en afwachten of het te houden was. Dat bleek niet zo te zijn. Een meevaller was de remise van Cees van de Waerdt. Na een gemiste kans in de opening moest hij in de touwen hangen. De touwen bleken echter erg elastisch. Het eindspel dat uiteindelijk op bord kwam bood geen van beiden winstkansen. Ook Jeroen Franssen ontsnapte. In tijdnood kon zijn tegenstander het winnende plan in het toreneindspel niet vinden en koos voor remise. Hiermee waren de begeerde 5 punten binnen en speelde alleen de tweede invaller Richard Christians nog. In een partij met wisselende kansen vocht hij voor wat hij waard was, maar kon het uiteindelijk net niet redden.

Captain Torn was na afloop dik tevreden. “Een mooi gelijkspel, waar door het missen van Jan en Hendrik niet echt op gerekend was. Dank aan de invallers die het uitstekend gedaan hebben. Een overwinning heeft er objectief nooit echt ingezeten, een kleinste nederlaag had wel zomaar gekund. Op veel borden is harde strijd geleverd. Als we dit vasthouden, kon het wel eens een mooi seizoen worden.”