Tweede pakt laatste strohalm

Ook de zevende ronde van de KNSB-competitie was geen groot succes voor de Wageningse teams. Lichtpuntje was het tweede dat tegen PION Mook Combinatie de laatste strohalm pakte. Het eerste kampte wederom met personele problemen. Het derde kan degradatie zo goed als zeker niet meer ontlopen.

Het eerste
Het eerste heeft het hele seizoen al veel invallers nodig. Tegen Caïssa Eenhoorn was dit wederom het geval. Jethro Hartman en Rijk Timmer vulden de opengevallen gaten. Rijk behaalde zelfs een prachtige remise tegen een 2100 speler. Maar dat was een van de weinige Wageningse lichtpuntjes. Pas bij een 6-2 achterstand wisten Sander van Eijk en David van Eekhout de stand een draaglijker aanzien te geven. Met de nederlaag komt de degradatiestreep gevaarlijk dichtbij. De volgende ronde tegen Groninger Combinatie 2 zou wel eens cruciaal kunnen worden.

Caïssa Eenhoorn heeft een mooi verslag met partijfragmenten gemaakt. Lees het hier.

Het tweede
Voor het tweede stond een alles-of-niets wedstrijd in Groesbeek op het programma. Tegen PMC 1 moest er gewonnen worden, anders was degradatie haast onvermijdelijk. Qua rating waren beide teams aan elkaar gewaagd, ook op de borden ontstond een spannende strijd.

Op de hoogste borden kreeg Wageningen het meteen lastig. Jef Verwoert kon geen plan verzinnen tegen het gedegen spel van zijn tegenstander. Hij investeerde veel bedenktijd, maar moest uiteindelijk in zijn lot berusten. Ook Clemens de Vos leek geruisloos van het bord gezet te worden. De tegenstander kwam een half uur te laat, maar schoof Clemens daarna met snelle vaste hand naar een eindspel met een pluspion. Een paardoffer leek de beslissing te brengen, maar dat leverde nou juist Clemens’ laatste remisekans op. Hoewel PMC in hun verslag meldt dat de slotstelling toch gewonnen was…..

Een tweede meevaller was de remise van Eric Smaling. Aan de witte kant van een Wolga, gaf hij zijn tegenstander alle ruimte. Juist toen die kon oogsten, haperde de machine en kon Eric met een halfje ontsnappen. Toen werd duidelijk dat we de match wel eens konden winnen. Frank Taylor snoepte in het begin een pionnetje mee. De vijandelijke aanval werd vervolgens goed opgevangen en niet snel daarna was het punt binnen. Kees Stap had een zware duw-en-trekpartij. Er waren veel onderhuidse dreigingen, maar uiteindelijk resteerde een potremise eindspel. Robin van Leerdam won een pionnetje, maar dat kostte hem wel de structuur. Toen hij vervolgens zijn a-pion verloor, leek het nog spannend te worden. Maar met een actieve toren had hij genoeg tegenspel voor een remise.

Aan Martijn Naaijer en Thomas Slijper de taak om de matchpunten binnen te slepen. Martijn was daarmee een heel eind op weg. Maar op de beruchte 40e zet maakte hij een fout. De juiste loperzet had eenvoudig gewonnen, nu resteerde een toreneindspel met pluspion dat niet te winnen bleek. Thomas Slijper was al een hele middag pionnetjes aan het snoepen. Even leek het nog spannend te worden toen de tegenstander afwikkelde naar een eindspel met ongelijke lopers. Maar de drie pluspionnen van Thomas leverden toch een eenvoudige winst op.

Met de 4½-3½ overwinning heeft het tweede nu weer aansluiting gevonden bij de staart van het peloton.

Het derde
Voor het derde is het peloton na een 5-3 nederlaag tegen SV Rivierenland ver uit het zicht. Sterker nog, met louter nederlagen ploetert het team vlak voor de bezemwagen uit. Slechts een mirakel in de laatste twee ronden kan de degradatie nog voorkomen.

Het loopt nog niet echt lekker…..

In een ouderwets volle Vredehorst werd zaterdag een KNSB-ronde afgewerkt. Voor het eerst dit seizoen kropen alle vier de Wageningse teams achter de borden. Dit zorgde echter niet voor nieuw elan. Drie nederlagen en een gelijkspel zorgden er voor dat voor veel teams de degradatie aan de einder opdoemt.

Wageningen 1 – Paul Keres 1
Het eerste begroette de terugkeer van Jan Timman. Hoewel hij zelf de draad weer moeiteloos oppakte met een vlotte overwinning, hielp dat het team niet. Tegen Paul Keres leed het team een 2½-7½ nederlaag. Toch was dat geen schande, want de club uit Utrecht is de gedoodverfde kampioen. Naast Timman wist alleen Sander van Eijk te winnen. Bert Torn voegde nog een halfje toe.
Kijk hier voor de individuele resultaten.

Wageningen 2 – Paul Keres 4
Voor Wageningen 2 was het zaak om te winnen tegen een tegenstander die op papier minder was. In de praktijk viel van het krachtverschil weinig te merken. Clemens de Vos en Jef Verwoert zetten het team nog wel op een 2-0 voorsprong, daarna was de koek grotendeels op. Eric Smaling mocht nog wel een cadeautje in ontvangst nemen, maar Hans Dam en Pieter Kruit gaven dat net zo hard weer terug. Wat restte was een 3½-4½ nederlaag en een harde strijd voor lijfsbehoud.
Kijk hier voor de individuele resultaten.
Zo keek Paul Keres 4 naar de match.

Wageningen 3 – Het Kasteel 1
Tegen koploper Het Kasteel wist Wageningen 3 vooraf al dat het lastig ging worden. Toen er na nog geen twee uur spelen een 0-2 achterstand op het scorebord stond, werd het vechten tegen de bierkaai. Uiteindelijk wist alleen Co Wiersma te winnen en Cees van de Waerdt speelde remise. Na afloop bleek dat de tegenstander van Corniek le Poole nog geen twee weken lid was, dus kreeg Corniek alsnog een reglementair punt. De eindstand werd daarmee met 2½-5½ iets draaglijker, maar Wageningen 3 blijft wel puntloos onderaan staan.
Kijk hier voor de individuele resultaten.

Wageningen 4 – Nuenen 1
Het enige matchpunt van de middag werd in de wacht gesleept door het vierde. Vlotte overwinningen van Rinus van der Molen en Christiaan Zevenbergen gaven het team een comfortabele voorsprong. Ook Karin Jeuken en Wouter Bus wonnen. Bij een 4-2 voorsprong wisten Marcel Hahné en Marius Bolck hun stelling echter niet te redden. Door de 4-4 heeft het vierde echter nog wel kansen op het kampioenschap. Daarvoor moet de laatste ronde met minimaal 6-2 gewonnen worden.
Kijk hier voor de individuele resultaten.

SOS SVW2 taait af uit Barneveld met 4-2

Wageningen-SOS2 speelde dinsdag 22 februari tegen BDSV2 in Barneveld. Leen had ons met de gebruikelijke peptalk geprepareerd met het motto “Ondanks onze lagere rating maken we zeker een goede kans”. Daarbij werd de druk op de ketel gezet met de vermelding dat we gedeeld 2e staan met de Barnevelders. Zelfs het aantal bordpunten is gelijk “dus dit is onze kans om historie te schrijven”. We speelden nota bene in het Pluimveemuseum. Een locatie om jaloers op te zijn met mooie zaaltjes en een echte keuken. Na onze zoektocht naar een nieuwe speellokatie voor kijk ik daar toch anders naar…

Ik was aan het 2e bord geposteerd en liep snel in een voor mij te scherpe variant van de Caro Kann. Ik liet me toch wat intimideren door het snelle spel van mijn tegenstander (Remy Sennema; 1872).  Na de 11e zet stond ik eigenlijk al verloren. “Een leerzame partij om thuis eens rustig na te kijken”.

Na korte analyse van m’n partij had ik genoeg tijd om bij de andere borden te kijken. Op bord 6 stond Rijk al een paard achter. Dat eindspel was snel verloren. Op bord 4 speelde Eric een gedegen partij met zwart. Hij won een pion en speelde het eindspel netjes volgens het boekje: dwong wit in oppositie en kon daarna zijn doorgebroken pion promoveren. Steef stond eigenlijk prima op bord 5 maar speelde naar eigen zeggen ‘slordig’. Dat koste Steef een paard en het eindspel was helaas snel bekeken. Met een tussenstand van 3-1 voor de Barnevelders moesten Leen en Rob winnen om de gelijke stand te behouden. Rob had een zware partij aan het eerste bord. Zijn lopers stonden perfect gericht op de koningsvleugel van zwart. Hij dacht lang na, vermoedelijk over onvermijdelijke offers, maar koos uiteindelijk voor een andere combinatie die niet zo gunstig uitpakte als gehoopt. Na wat gekreun vanwege een pion van zwart die bijna promoveerde wist Rob de partij toch in z’n voordeel te beslissen. Gelijker tijd stond Leen op bord 3 (met wit) een paar pionnen achter maar hij won zowaar een toren. Door een listig tussenzetje met een pion moest de zwarte koning de torendekking opgeven. In het eindspel met tijdnood bleken de extra pionnen van zwart samen met een loper toch te sterk voor toren en paard van Leen. Helaas moesten we met 4-2 aftaaien maar Wageningen. Volgens Leen hebben we binnenkort weer kansen in de inhaalwedstrijd tegen Bennekom1.

 

Wedstrijdverslag De Cirkel 3 – Wageningen 3 (SOS-competitie)

Op dinsdag 15 februari jl. speelden we (uitkomend in de klasse 3E) in Ede tegen De Cirkel 3. Covid-19 leek al bijna vergeten, hoewel de wedstrijdleider ons wees op de geldende maatregelen en ons tussen neus en lippen door waarschuwde voor zijn ijzersterke team. Ons zelfvertrouwen was redelijk, want onze gemiddelde rating (1375) lag enigszins hoger dan die van onze tegenstander (1332). Daarbij dient wel opgemerkt te worden, dat hun eerste-bordspeler met een rating van 0 een onduidelijke factor was.

Onze eerste-bordspeler, Marc Bruggeman, liet zich daardoor niet van zijn stuk brengen. Hij speelde zijn partij zonder moeilijkheden en kwam remise overeen.

Rinus van der Molen speelde op het 3e bord niet minder dan prima en stond beter. Door één moment van onachtzaamheid verloor hij een toren en moest onverdiend een verlies incasseren.

Jan-Willem Koekebakker dirigeerde als aanvoerder het team op rustige en goede manier. Zijn tegenstander aan het zesde bord bleek de hoogste rating te hebben. De partij verliep als volgt:
1. e4 c5 2. Nf3 d6 3. Nc3 Nf6 4. d3 g6 5. Bg5 Bg7 6. Qd2 Nc6 7. Be2 Bg4 8. Be3 Qc7 9. h3 Bxf3 10. Bxf3 a6 11. O-O O-O 12. Rfe1 Rad8 13. Rab1 b5 14. Ne2 Ne5 15. Ng3 Nxf3+ 16. gxf3 Nd7 17. f4 e6 18. f5 exf5 19. exf5 Ne5 20. Qe2 Qb7 21. Red1 Nf3+ 22. Kf1

22…Nh4 23. Qg4 Bf6 24. Bg5 Qg2+ 25. Ke2 Rde8+ 26. Ne4 Qxg4+ 27. hxg4 Bxg5 28. Kf1 Bf4 29. Nf6+ Kg7 30. Nxe8+ Rxe8 31. fxg6 1/2-1/2
Hier nam Jan-Willem een remiseaanbod van zijn tegenstander aan. Zijn commentaar hierop: “Ik had de moed verloren. Ik zag het niet meer zitten en heb het remiseaanbod aanvaard. Stom! Zwart staat gewonnen!” Een leerzame partij.

Sjoerd de Rave vocht als altijd en werd ook met een remise beloond. Zijn tegenstander toonde zich sportief, maar teleurgesteld. Sjoerd zijn eigen samenvatting van de partij, die ik de leden niet wil en niet mag onthouden: “Met wit een symmetrische Engelse opening mishandeld, daarna langzaam naar een ongeveer gelijke stand gemanoeuvreerd, in de afwikkeling een paar flinke fouten gemaakt die tot verlies hadden moeten leiden maar mijn tegenstander zag het ook niet en bood in een voor hem gewonnen stelling remise aan. Met een zucht van verlichting geaccepteerd.”

Ikzelf speelde een degelijke partij met zwart. Het was de eerste keer, dat ik op dit niveau met het Londensysteem in contact kwam. Solide blijven en hopen dat mijn tegenstander eerder zwaktes vertoont dan ik, dacht ik, de raad van James Altucher volgend. En jawel, na de 17e zet van wit ontstond de volgende stand:

1. d4 d5 2. Bf4 Nf6 3. e3 Nc6 4. Bd3 e6 5. a3 Be7 6. Nf3 O-O 7. Nc3 Bd7 8. Qe2 Re8 9. O-O-O a6 10. Ne5 Rb8 11. g4 g6 12. g5 Nh5 13. Qg4 Nxf4 14. Qxf4 Nxe5 15. Qxe5 Bxg5 16. Rdg1 Bf6 17. Qf4

Na heel lang nadenken en nadat ik alle moed verzameld had, speelde ik 17. … e5. En het lukte! De partij verliep duidelijk in mijn voordeel. Concentratie deed de rest. Het eerste volle punt was binnen. 18. dxe5 Rxe5 19. Qf3 Bc6 20. e4 dxe4 21. Bxe4 Bxe4 22. Nxe4 Bg7 23. Rd1 Qe7 24. Nd2 Rb5 25. Nb3 Qe5 26. Qc3 Qxc3 27. bxc3 Bxc3 28. Rd3 Bg7 29. f3 c5 30. Nd2 Bh6 31. c4 Bxd2+ 32. Kxd2 Rb2+ 33. Kc3 Re2 34. h3 Rbe8 35. Rhd1 R8e3 36. f4 Rxd3+ 37. Kxd3 Rh2 38. h4 Rxh4 39. Ke4 Rh3 40. Rb1 Rxa3 41. Rxb7 h5 42. Ke5 Re3+ 43. Kf6 Re6+ 44.Kg5 Kf8 45. Rc7 Kg7 46. Rxc5 Rf6 47. Re5 Rf5+ 48. Rxf5 gxf5 49. Kxf5 Kf8 50. c5 Ke8 51. c6 Kd8 52. Ke5 Kc7 53. Kf6 h4 54. Kxf7 h3 55. f5 h2 56. f6 h1=Q 57. Ke7 Qh7+ 58. f7 Qxf7+ 59. Kxf7 0-1

En dan de laatste partij. Koen Uitdehaag (tweede bord) won een pion en weerstond de druk die op de koningsvleugel werd opgebouwd. Omdat deze partij beslissend was, stond een kleine massa aan spelers om het bord heen. Er was een zekere spanning te bespeuren, maar het vertrouwen in Koen werd niet beschaamd. Hier de positie na 21 … Db5:

Aan de lezer om te bekijken, hoe dit verder te spelen. Nadat Koen een tweede pion had gewonnen en de diagonaal a1-h8 beslissend had bezet, legde zijn tegenstander het hoofd sportief in de schoot. Uitslag: 3 ½ – 2 ½ in ons voordeel!

Christiaan Zevenbergen

Wageningen – Philidor 1847

Op zaterdag 5 februari 2022 werd de KNSB-competitie hervat met een thuiswedstrijd tegen Philidor Leeuwarden (in m’n hoofd heten ze nog steeds zo). Oud-clubgenoot Jan Hania is daar tegenwoordig teamleider en aangezien we af en toe nog met Hans Dam erbij trainen, kon ik hem via Whatsapp uitnodigen voor de wedstrijd. Het werd een rare ontmoeting: zij waren eerder al min of meer gedwongen hun tweede terug te trekken om een eerste op de been te kunnen houden, wij hadden door veel zieken ook maar liefst vier invallers. Dit leverde het volgende plaatje aan ontmoetingen op:

1. Marcel Vermaat (2215) – John Stigter (1875)
2. Tjerk Sminia (2096) – Jeroen Weggen (2181)
3. Jan Hania (2178) – Chiel van Oosterom (2400)
4. Bas van der Lijn (2221) – David van Eekhout (2083)
5. Jan Boersma (2062) – Erwin Oorebeek (2137)
6. Fred Jonker (2153) – Eddie Scholl (2172)
7. Auke van der Heide (1997) – Pieter de Paus (1736)
8. Co Wiersma (1754) – Leandro Slagboom (2062)
9. Erik Kruit (1876) – Cees van de Waerdt (1721)
10. Kees Stap (2101) – Harmen Visscher (1913)

Gemiddeld was Philidor dus sterker (2088 tegenover 2006), maar ja, dat zegt niet zo heel veel (als het binnen de perken blijft).

Als eerste was John klaar. Dat was al na heel wat uurtjes spelen trouwens. Ik heb eigenlijk van zijn partij niet heel veel meegekregen (lees: in de korte langsloopmomenten snapte ik er niet veel van), maar ergens ging het dus fout. Ik heb ook niet meer gehoord of de gedachte van Fred dat hij opgaf in gewonnen stelling klopte. Zal het eens navragen.

Vervolgens gingen we al richting de eerste tijdcontrole, voordat de tweede uitslag viel. Of Chiel eerder was of ik, weet ik niet, want toen ik opstond, bleek hij ook klaar. Dus laten we de 1-1 bij Chiel leggen. Hij speelde tegen “onze” Jan, die er redelijk voortvarend in ging met een snel pionoffer. Het leek mij dat dit het soort stelling was, waarmee Jan het vroeger iedereen moeilijk kon maken. Chiel vertelde achteraf ook dat hij zich wel een tijdje zorgen maakte, maar hij heeft het om kunnen draaien en scoorde de gelijkmaker. Vrijwel gelijktijdig bracht ikzelf ons op voorsprong. Mijn tegenstander was zo vriendelijk een van de weinige dingen te spelen die ik bekeken had, dus stonden de eerste zetten redelijk snel op het bord. Maar toen hij afweek met een op zich logisch schaakje, was ik op mezelf aangewezen. Ik onderdrukte mijn eerste neiging om mee te gaan in zijn gedachten (hij leek een kwal te winnen) en dat was maar goed ook, want anders was ik in het nadeel gekomen. Nu hield ik het redelijk onder controle, bleef in het voordeel en ook al doorstonden mijn zetten de toets van Stockfish zeker niet, toch wist ik twee verbonden vrijpionnen op de derde rij te creëren en dat is meestal al een toren waard.

Zeven partijen waren dus nog bezig, toen de eerste tijdcontrole echt aanbrak. Ik heb samen met de arbiter heel wat rondgelopen tussen de borden die in tijdnood waren. Ik denk dat alleen Fred klaar was voor die tijd. Hij speelde tegen Eddie Scholl, de man die ooit Nederlands kampioen werd en jarenlang teamleider van Philidor was. Het is wel heel saai om te schrijven en geeft eerder mijn onmacht aan om iets zinvols over de partij te zeggen, maar op een afstandje voelde dit als een partij die vrijwel steeds in evenwicht was. Hierna maakte Philidor weer gelijk. Pieter hield lang stand tegen Van der Heide, maar het ging toch mis. Ik zoek in mijn hoofd naar stellingsbeelden van zijn partij, maar kan die niet vinden. Sorry, Pieter, als je de lezers meer wil laten weten over je partij, zal je dat zelf moeten doen.

Hierna kwamen we weer op voorsprong via wat voelde als de mooiste partij van de match. Tjerk speelde tegen Jeroen Weggen, de speler die in mijn ogen hun theoriebeest is. Tjerk liet zich daar echter niet door afleiden en beide spelers gooiden de openingszetten op het bord. Toch voelde het al redelijk snel dat Tjerk degene was die aan de touwtjes trok met eerst een loperpaar en vervolgens een pion. Een fraai schijntorenoffer leek de beslissing al te brengen, maar zwart gaf niet op en dwong Tjerk nog tot wat nauwkeurige zetten. Die wist Tjerk wel te vinden en hij kon voor zichzelf en het team een fraai punt bijschrijven.

Met nog vier partijen te gaan dacht ik dat we zouden winnen. Cees had een goed eindspel (loper + paard tegen toren), Kees stond duidelijk beter (goed paard tegen slechte loper), David zag er hoogst onduidelijk maar misschien wel goed uit, en Co stond eigenlijk “gewoon” gewonnen.

Bij Cees bleek het toch minder goed dan gedacht. Zijn loper en paard moesten er vooral voor zorgen dat de ander niet verloren ging, en zijn koning stond eng, waarbij soms mat of stukverlies dreigde, en bovendien die koning aan de volledig verkeerde kant van het bord verkeerde. Cees had dit door en probeerde door het mijnenveld dat de vijandelijke toren opwierp, met zijn koning naar de damevleugel te snellen. Misschien had hij eerder zijn paard moeten opgeven om de witte b-pion te kunnen slaan. Want dan had met een beetje geluk de volgende remisestelling op het bord kunnen komen:

Hier speelt zwart gewoon Ka8 en op schaak Lb8 en het is pat als de toren niet van de achterste rij weggaat. Helaas had Cees in de partij in een vergelijkbare stelling hier net op b4 geslagen en stond de loper dus nog niet op de juiste diagonaal. Dus moest hij opgeven en stond het weer gelijk.

Toch hadden we nog steeds drie goede stellingen over. Tenminste, dat dacht ik. Bij David viel me pas heel laat op dat hij een pion achter stond. Soms mis je dat omdat je ogen naar een ander deel van het bord worden getrokken. Ik dacht serieus dat hij op winst speelde. Dat bleek helemaal niet zo te zijn. Hij had alles uit de kast gehaald om die pion achterstand te compenseren. De realiteit hiervan drong pas mij me door, toen hij het vertelde nadat hij had opgegeven en ik nog in de waan verkeerde dat hij de partij verblunderd had. Oeps, 4½-3½ achter met nog twee borden te gaan.

Kees stond nog steeds overwegend, maar waar moest hij er nou doorheen? Moest hij nou werkelijk één of twee pionnen gaan offeren, eventueel aangevuld met een paard, om het punt binnen te slepen? Kees probeerde het linksom, Kees probeerde het rechtsom, maar zag het niet. En vond al dat geoffer veel te onduidelijk om voor te gaan. Remise dus en 5-4 achter.

Dus waren alle ogen gericht op Co. Hij speelde tegen het grote talent van Philidor, Leandro Slagboom, die in augustus vorig jaar Nederlands Kampioen bij de jeugd tot 16 was geworden. Maar Co stond dus al een heel tijdje “gewoon” gewonnen! Toch zag het er allemaal nog eng uit. Zijn koning stond heel krap en de pogingen tot matnetjes vlogen Co om de oren. Terwijl Leandro al lange tijd enkel op zijn increment speelde, en geregeld de klok tot een seconde of 2 terug liet lopen, pakte Co rustig wat pionnetjes en begon eens met zijn vrije damevleugelpionnen aan een opmars. Leandro moest zijn aanval wel opgeven en in de verdediging. Maar ook bij de ogenschijnlijk rustige Co liep de tijd inmiddels behoorlijk terug. Co gaf zijn b-pion, maar kreeg zijn a-pion op a7. Maar Leandro deed nog een laatste aanvalspoging. Ik was erg trots op Co’s multifunctionele slotzet Pc4: niet alleen voorkwam dit een echte tegenaanval door een zwart paard een veld te ontnemen, maar tegelijkertijd dreigde die een blok te vormen tussen de zwarte toren en de vrije a-pion. Leandro zocht en keek en zocht, maar zag het niet meer en gaf op tijdens het vallen van zijn vlag. Door deze geweldige prestatie van Co werd het dan toch nog 5-5.

Al met al een gelijkspel na een heroïsch gevecht in de onderste regionen van klasse 1A. Door dit gelijkspel houden we Philidor in ieder geval wel onder ons. Dus ook al leek het wellicht lange tijd dat we zouden gaan winnen, toch is met dit gelijkspel een belangrijke stap richting klassebehoud gezet.

Erwin

Redder en supporter voor SOS 2 in Soest

Vrijdagavond 5 november speelden we met SOS 2 tegen SSC 2 uit Soest. Op het allerlaatste moment (5 minuten voor vertrek) konden we Gerbert nog als vervanger vinden in de plaats van Eric, die op het laatste moment verhinderd bleek. Nog net op tijd kwamen we in Soest aan en we zaten dus snel achter de borden.

Rob, onze kopman, bleek een 10-jarige tegenstander te hebben die twee jaar geleden nog Nederlands kampioen was bij de categorie jongens tot 8 jaar. Steef had ook een jeugdspeler tegenover zich die enkele jaren ouder was. Voordat de eerste partijen klaar waren, kwam Rijk in het Soestse speelhonk binnenstappen om ons te ondersteunen. Naar eigen zeggen omdat “ik vanaf m’n verplichting elders, toch ongeveer hier langs kom.”

Gerbert, de eerste die klaar was, speelde een lastige wedstrijd. In het eindspel met ieder een toren en wat pionnen, wist hij de toren van de tegenstander te veroveren, waarna de tegenstander opgaf. Dat was 1-0 in ons voordeel. Rob speelde een Siciliaanse partij tegen z’n jeugdige stegenstander en naar horen zeggen ging het aanvankelijk tamelijk gelijk op, maar trok Rob uiteindelijk aan het langste eind. 2-0. Ik speelde met wit de afruilvariant in de Caro-Kann met een geïsoleerde d-pion. In een gelijke stand beging ik een blunder waardoor de g-pion in mijn koningstelling verloren ging. Na een verplichte dameruil en het verlies van nog een pion had ik een verloren stelling. Even later kon ik opgeven. 2-1

Marius speelde met zwart en kwam direct op achterstand. Een loper(schijn)offer leverde geen voordeel op, maar dit stuk ging verloren . Later in de partij won Marius een kwaliteit. Na een wild middenspel einidigden beide spelers met dame, loper en toren. Zwart had echter twee pionnen minder. Marius wist met een listig zetje de dame te winnen voor een toren. Daarna speelde Marius in tijdnood prima. Alhoewel z’n koning aan de rand weinig bewegingsruimte had, was het na de ruil van de lopers een bekeken zaak. 3-1

Jaap z’n partij verliep als volgt (in Jaap’s woorden): “Tegenstander opende met d4 en zei: ‘nu ben ik uit de theorie’. Ik antwoordde f5 en toen zei hij: ‘en nu helemaal’. Dat beloofde wat! Ik kwam goed door de opening en won een pion. Ik ruilde de dames, dacht daarmee te vereenvoudigen, maar verloor nu een pion We speelden door tot de laatste pionnen van het bord verdwenen waren en we beide nog K+P over hadden. Ik denk dat er meer heeft ingezeten.” 3½-1½

Steef had een bijzonder eindspel met twee paarden en vier pionnen tegen twee lopers met één pion. Zijn tegenstander wist de sterke lopers goed te benutten en het aanvankelijke idee dat het met deze overmacht aan pionnen te winnen zou zijn, duurde bij Steef net iets te lang waardoor uiteindelijk ook remise niet meer haalbaar bleek. Eindstand: 3½ -2½

Zonder onze redder in nood, Gerbert en Rijk voor de support was die avond minder gelukkig (af)gelopen.

Leen

Kijk hier voor de individuele uitslagen.

Derde ronde KNSB

De derde ronde van de KNSB-competitie was voor de teams van SV Wageningen niet erg succesvol. Alleen het tweede wist te winnen, de overige teams leden vrij kansloze nederlagen.

Wageningen 1
Met aan beide zijden diverse invallers heeft het eerste het niet kunnen redden in de belangrijke wedstrijd tegen Voorschoten. Het begin was nog goed met een duidelijk overwinning van Sander van Eijk en remises van Chiel van Oosterom en Tjerk Sminia.

Maar van 2-1 voor werd het 2-7 tegen. Cees van de Waerdt en Rijk Timmer hielden het lang vol tegen hun sterkere tegenstanders, maar moesten uiteindelijk toch het onderspit delven. Fred Jonker werd opgebracht door hun sterkste speler Mees van Osch. Jeroen Franssen kwam vanuit de opening gewonnen te staan met twee pionnen voor, maar misrekende zich in een combinatie en kwam in een verloren eindspel terecht. David van Eekhout ging net op het moment dat hij dacht de bordjes te gaan verhangen, pardoes door zijn vlag.

Erwin Oorebeek had steeds de beste vooruitzichten in een ingewikkelde manoeuvreerpartij, maar zag een kwaloffer niet aankomen en kwam er niet meer aan te pas. Uiteindelijk wist Yochanan Afek de score nog iets dragelijker te maken door in de langste partij van de dag te winnen van Rosa Ratsma.

Kijk hier voor de individuele uitslagen.

Wageningen 2
Het tweede kon eindelijk op volle oorlogssterkte aantreden tegen UVS2. En dat betaalde zich uit met de eerste overwinning van het seizoen. De mannen van captain Martijn Naaijer, die zelf in Denemarken bivakkeerde, wonnen met 5-3.

Kopman Kees Stap, die de eerste twee ronden nog mee moest doen met het eerste, zette zijn team op het goede spoor. Tegenstander Ruud van de Plassche, in 1980 nog één jaar lid van Wageningen, maakte op de tiende zet al een fout. Hij liet het hoofd min of meer of hangen en op zet 25 kon Kees het punt bijschrijven. Jef Verwoert accepteerde daarna remise in een wellicht betere stelling. In de analyse kwamen allerlei wilde varianten op het bord.

Een tegenvaller was het verlies van Eric Smaling, die zich in een betere stelling liet foppen. Maar Wageningen kwam weer op voorsprong door Clemens de Vos. Met rechte rug en de borst vooruit schoof hij zijn eindspel a tempo tot winst. Frank Taylor en Robin van Leerdam konden daarna met een gerust hart remise geven, omdat het er op de resterende borden goed uitzag.

Het winnende punt werd inderdaad gescoord door Hans Dam. Onderweg won hij ergens een pionnetje, waarna hij het eindspel met vaste hand naar winst voerde. Thomas Slijper had in een lopereindspel de betere loper, maar dat leverde niet meer op dan remise.

Kijk hier voor de individuele uitslagen.

Wageningen 3
Wageningen 3 ging met 5-3 ten onder tegen UVS 3. Of eigenlijk verloren ze met 4-3, want ze traden slechts met zeven man aan. Cees van de Waerdt was namelijk afgestaan aan het eerste en op korte termijn kon er geen invaller gevonden worden.

Kijk hier voor de individuele uitslagen.

Wageningen 4
Het vierde toog naar het Brabantse Soerendonk voor een match tegen Garde 2. Het werd een dikke 6-2 nederlaag. Leen Vegter wist als enige te winnen, Gert de Leeuw en Niels van Duijl haalden een remise.

Kijk hier voor de individuele uitslagen.

Het Eerste kan het ook zonder Jan Timman

Na anderhalf jaar pauze begon zaterdag het nieuwe KNSB-seizoen. Het Eerste doet dat voorlopig zonder kopman Jan Timman. Vanwege alle coronaperikelen let hij extra op zijn gezondheid. Spelen vindt hij nog niet verantwoord. De tijdelijke afwezigheid van Timman werd goed opgevangen door zijn teamgenoten. In Enschede werd een zwaarbevochten 5½-4½ zege geboekt tegen SG Max Euwe. Uitgerekend nieuwkomer Chiel van Oosterom bracht het winnende punt op het scorebord.

Teamcaptain Bert Torn was vooraf benieuwd hoe zijn team er na de gedwongen pauze voorstond. “Wie heeft er veel online gespeeld? Wie is nog wat roestig? Dat zijn vragen waar we snel antwoord op gaan krijgen. Ik verwacht een seizoen waarin we elke match aan de bak moeten. Maar handhaving lijkt me een haalbaar doel.”

Torn kreeg gelijk. Hoewel hij zelf een veelbelovende stelling alsnog verloor, bleken veel Wageningers alert. Yochanan Afek, Fred Jonker en Kees Stap boekten een overwinning. Jeroen Franssen en David van Eekhout misten wat kansjes en moesten genoegen nemen met remise. De remise van Erwin Oorebeek tegen de Enschedese kopman was juist weer een meevaller. Na nederlagen van Sander van Eijk en Tjerk Sminia moest Van Oosterom aan de bak om de matchpunten mee naar Wageningen te nemen. Langzaam maar zeker voerde hij de druk op en slaagde hij in zijn missie.

Rating
Rating
Kroeze, F.M. (Frank) 2375 Oorebeek, E. (Erwin) 2164 ½ – ½
Konijn, B.J. (Bart) 2234 Oosterom van, C.D. (Chiel) 2395 0 – 1
Bertholee, R.C.H. (Rob) 2290 Eijk van, J.H.A. (Sander) 2341 1 – 0
Stotyn, F. (Fabian) 2216 Torn, L.H. (Bert) 2153 1 – 0
Vinke, M.A. (Maarten) 2161 Jonker, A.B. (Fred) 2150 0 – 1
Willigen van, S.W. (Sjoerd) 2095 Afek, Y. (Yochanan) 2226 0 – 1
Bolwerk, P.F.T. (Peter) 2187 Stap, C.R.M. (Kees) 2081 0 – 1
Bierenbroodspot, P. (Paul) 2095 Franssen, J. (Jeroen) 2128 ½ – ½
Postma, D. (Dinant) 2144 Sminia, T.J. (Tjerk) 2116 1 – 0
Boghossian, W. (Wahe) 1947 Eekhout van, D.A. (David) 2098 ½ – ½
Gemiddelde Rating: 2174 Gemiddelde Rating: 2185 4½-5½

Team SOS 3 net zo sterk als Sporting Portugal

Het derde SOS-team heeft tegen Mook 2 het spits afgebeten voor de SOS-competitie 2021-2022. Met weergaloos spel bereikte het een vergelijkbare prestatie als Sporting Portugal tegen Ajax. Christiaan Zevenbergen (als enig teamlid niet op de foto) redde de eer en bracht de 1-5 op het scorebord. Arbiter Erwin Oorebeek hoefde geen gebruik te maken van de VAR.

Rating
Rating
Uitdehaag, K.A. (Koen) 1403 Blom, H.J. (Huub) 1755 0 – 1
Bont de, J.A. (Jan) 1393 Jansen, R.J. (Rob) 1635 0 – 1
Rave de, S. (Sjoerd) 1331 Boesten, R.M.G. (Rob) 1493 0 – 1
Bruggeman, M.R. (Marc) 1163 Eekhout, B. (Byron) 1408 0 – 1
Have ten, M.F. (Marielle) 1005 Straaten van, C.P.J.M. (Kees) 1334 0 – 1
Zevenbergen, C. (Christiaan) 0 Beurskens, P.T. (Paul) 1345 1 – 0
Gemiddelde Rating: 1259 Gemiddelde Rating: 1495 1-5