Na twee zware nederlagen heeft SOS-1 eindelijk een wedstrijd gewonnen. En hoe! Tegen ZZS! werd met 7-1 uitgehaald. Een belangrijke overwinning, want de Zuid-Zwollenaren lijken de belangrijkste concurrent in de strijd tegen degradatie.

Cees van de Waerdt ondervond dat een loper op c5 minstens zo sterk is als op g7. Vol bravoure offerde Cees een stuk. De witte koning was vervolgens kansloos tegen de overmacht aan de zwarte stukken die op hem af kwam. Corniek Le Poole nam ook de vijandelijke koning onder vuur. In een mijnenveld van torens op open lijnen en lopers op diagonalen overleefde ook deze Zwolse koning de aanval niet.

Hein Stallinga kwam flink onder druk te staan. Op het moment dat de tegenstander dacht een beslissende aanval op te zetten, stormde Hein met zijn c-pion naar voren. Hij sloeg een wit paard dat de genadeklap dacht uit te delen, promoveerde met de c-pion en had plots een paard meer. Dat was genoeg voor de winst. Bram de Vries won onderweg een kwaliteit. De tegenstander vond de juiste compensatie en stormde op met zijn pionnen. Dat bleek Bram te machtig en teleurgesteld moest hij opgeven.

Een kleine tegenvaller, maar duidelijk was toen al wel dat Wageningen de match ruim ging winnen. Kees Stap had zijn tegenstander een zwakke pion bezorgd. De Zwollenaar moest nauwkeurig spelen om niet in het nadeel te komen. Kees voerde de druk langzaam op en na een passieve zet van de tegenstander wist hij met twee verbonden vrijpionnen het eindspel eenvoudig te winnen. Fred Jonker kreeg een gambiet om de oren dat er link voor hem uitzag. De tegenstander besloot een stuk te offeren, maar dat bleek te veel gevraagd. Fred hield de verdediging simpel op orde en verzilverde de materiele voorsprong. Jaap Melgers volgde het voorbeeld van Cees en Corniek en zette een beslissende aanval tegen de vijandelijke koning op.

Frits Gieltjes zorgde voor het slotstuk. Na een kansrijk stukoffer in de opening, hield hij de zwarte stelling in een soort houdgreep. Even leek het mis te gaan door een onreglementaire zet. Maar Frits rechtte de rug, wikkelde af naar een eindspel met een kwaliteit meer en met enige hulp van de tegenstander leverde dat het laatste Wageningse punt op.