En het 5e maakt ook een verslag!

In Druten hebben ze maar één KNSB team, Tornado 1. Ze kwamen naar Wageningen met een zeer uiteenlopend team, met ratings variërend van 1200 tot 2045, best wel hoog voor de 6e klasse. Casper was – zoals wel vaker – als eerste klaar met zijn partij, hij trok dit keer aan het kortste eind. Erica was druk bezig een driedubbele pion te voorkomen toen ze ineens haar dame kwijt was, en die werd erg gemist. Gert kwam op een pion achterstand maar wist er – zoals ook wel vaker – remise uit te slepen. Rinus was het aan zijn eer verplicht om van hun zwakste speler te winnen en dat lukte probleemloos. Gerard was onze pechvogel op het 3e bord tegen de sterkste speler uit Druten. Hij wist goed tegenspel te bieden maar ging toch ten onder aan een koningsaanval waarbij hij zijn dame moest geven voor een toren om mat te voorkomen. Martijn zag een kans zijn partij te redden met eeuwig schaak, maar had deze in tijdnood helaas niet goed berekend. Bo won met een mooie tactische combinatie waarbij hij met een kwaliteitsoffer de koning van zijn tegenstander weg kon lokken van de verdediging van een toren, waarna zijn tegenstander maar meteen opgaf. Sjoerd speelde met zwart tegen de zelden gespeelde Snyder variant van het Siciliaans (1.e4 c5 2.b3). Sjoerd kwam goed uit de opening en hield het lang vol tegen zijn tegenstander met 1890, maar kwam uiteindelijk terecht in een eindspel met gelijke lopers en twee pionnen minder en delfde het onderspit. Eindstand 2½-5½ Frank Pouels

Het tweede verliest op 0,000036 seconden

Het tweede heeft in de 1e ronde van de KNSB-competitie met 4½-3½ verloren in en tegen Lonneker. Op voorhand leek het met drie invallers een lastige klus te worden. In de praktijk hebben we de kans op meer laten liggen.

Waar Robin van Leerdam vaak als laatste nog bezig is, was hij nu als eerste klaar. Maar dat was geen goed teken. Een verkeerde paardzet liet een dubbele aanval toe. Om mat te voorkomen, moest Robin een pion geven. Dat leverde slechts tijdelijk uitstel op, enkele zetten later ging hij alsnog mat.

Hans Dam traint bij Voerendaal de jeugd en ditmaal bracht hij zijn eigen lessen in de praktijk. Hij kende de opening niet, maar besloot dat snel stukken ontwikkelen altijd een goed plan is. Een fraaie pionnendoorbraak met e5 en een nog fraaier schijnoffer met Pe5 zorgden voor een vlotte overwinning, die Hans met deskundig commentaar na afloop vol plezier toonde.

Corniek le Poole speelde een partij waarin het voor de toeschouwers lastig in te schatten viel wie beter stond. Toen Corniek echter een paard op a4 buitenspel zette, kon de tegenstander dat stuk met een kleine combinatie buitmaken.

Bij deze achterstand kon Clemens de Vos zetherhaling afdwingen. Clemens had een pion geofferd en zag niet goed hoe hij zijn voordeel kon verzilveren. Teamcaptain Robin drukte hem op het hart op door te spelen, maar daarbij geen risico’s te nemen. Dat moet je net tegen Clemens zeggen. Hij offerde zijn dame voor een stuk en een toren. In de verwikkelingen raakte zijn tegenstander de draad kwijt en Clemens kon afwikkelen naar een eenvoudig gewonnen eindspel. Vol trots vroeg Clemens na afloop wat wij van zijn speculatieve dameoffer vonden. “Speculatief’, was de unanieme conclusie.

Ook Pieter Kruit speelde door na een remiseaanbod. Terecht, want hij had een goede tegen een slechte loper. Met nauwkeurig spel zorgde de tegenstander er echter voor dat Pieter niet binnen kon komen en remise bleek uiteindelijk het onvermijdelijke resultaat.

Jethro Hartmann zorgde samen met tegenstander voor spektakel. Jethro speelde uitermate creatief een zwart paard naar a1, dat verrassend genoeg de witte torens lastig viel. Toen hij een krachtige pionnenopstoot achterwege liet, kon de tegenstander alsnog een koningsaanval opzette. Maar het kostte de man uit Lonneker veel tijd en hij ergerde zich ook aan het lawaai. We speelden bij de IJsclub Lonneker en daar bouwde men een parcours voor de drekrace van zondag. Dat leverde inderdaad enige overlast op, maar het bleef wel keurig binnen de perken. De man uit Lonneker raakte op de 40e zet echter mede door de overlast in paniek. Met nog zeven seconden over gingen zijn handen in het haar, met twee seconden wilde hij zetten maar haperde zijn hand en op de valreep wist hij nog een zet op het bord te gooien en zijn klok bijtijds in te drukken. Wij dachten dat hij nog een tiende van een seconde over had, Lonneker hield het zelf op 0,000036 seconde.

Voor Niels van Duijl was Lonneker een thuiswedstrijd. De student uit Enschede kon lekker op het fietsje naar de speelzaal. Daar hield hij knap stand, maar moest op een gegeven moment wel pionverlies accepteren. Het lukte wel om af te wikkelen naar een dame-eindspel waarbij de zwarte koningstelling verzwakt was. De tegenstander had geen andere keuze dan eeuwig schaak te accepteren.

Aan Kees Stap de taak om een gelijkspel op het scorebord te brengen. Nadat de tegenstander in de opening kans op voordeel had laten liggen, pakte Kees het initiatief. Het duurde lang voordat wit kon rokeren, maar echt voordeel wist zwart niet te behalen. Wel kon Kees afwikkelen naar een eindspel waarbij hij net als Pieter eerder de goede loper had. Achteraf bleek de winst niet zo moeilijk, maar achter het bord bleek het te lastig. Kees schoof de verkeerde pion door, maar had alsnog op studieachtige wijze alsnog kunnen winnen. Maar dat bleek pas thuis bij analyse met Fritz, in de partij moest Kees balend met remise genoegen nemen. Daarmee ging de match op het nippertje verloren.

Lonneker heeft ook een verslag gemaakt van de wedstrijd. Hier kun je dat lezen.

Wedstrijdverslag De Cirkel 3 – Wageningen 3 (SOS-competitie)

Op dinsdag 15 februari jl. speelden we (uitkomend in de klasse 3E) in Ede tegen De Cirkel 3. Covid-19 leek al bijna vergeten, hoewel de wedstrijdleider ons wees op de geldende maatregelen en ons tussen neus en lippen door waarschuwde voor zijn ijzersterke team. Ons zelfvertrouwen was redelijk, want onze gemiddelde rating (1375) lag enigszins hoger dan die van onze tegenstander (1332). Daarbij dient wel opgemerkt te worden, dat hun eerste-bordspeler met een rating van 0 een onduidelijke factor was.

Onze eerste-bordspeler, Marc Bruggeman, liet zich daardoor niet van zijn stuk brengen. Hij speelde zijn partij zonder moeilijkheden en kwam remise overeen.

Rinus van der Molen speelde op het 3e bord niet minder dan prima en stond beter. Door één moment van onachtzaamheid verloor hij een toren en moest onverdiend een verlies incasseren.

Jan-Willem Koekebakker dirigeerde als aanvoerder het team op rustige en goede manier. Zijn tegenstander aan het zesde bord bleek de hoogste rating te hebben. De partij verliep als volgt:
1. e4 c5 2. Nf3 d6 3. Nc3 Nf6 4. d3 g6 5. Bg5 Bg7 6. Qd2 Nc6 7. Be2 Bg4 8. Be3 Qc7 9. h3 Bxf3 10. Bxf3 a6 11. O-O O-O 12. Rfe1 Rad8 13. Rab1 b5 14. Ne2 Ne5 15. Ng3 Nxf3+ 16. gxf3 Nd7 17. f4 e6 18. f5 exf5 19. exf5 Ne5 20. Qe2 Qb7 21. Red1 Nf3+ 22. Kf1

22…Nh4 23. Qg4 Bf6 24. Bg5 Qg2+ 25. Ke2 Rde8+ 26. Ne4 Qxg4+ 27. hxg4 Bxg5 28. Kf1 Bf4 29. Nf6+ Kg7 30. Nxe8+ Rxe8 31. fxg6 1/2-1/2
Hier nam Jan-Willem een remiseaanbod van zijn tegenstander aan. Zijn commentaar hierop: “Ik had de moed verloren. Ik zag het niet meer zitten en heb het remiseaanbod aanvaard. Stom! Zwart staat gewonnen!” Een leerzame partij.

Sjoerd de Rave vocht als altijd en werd ook met een remise beloond. Zijn tegenstander toonde zich sportief, maar teleurgesteld. Sjoerd zijn eigen samenvatting van de partij, die ik de leden niet wil en niet mag onthouden: “Met wit een symmetrische Engelse opening mishandeld, daarna langzaam naar een ongeveer gelijke stand gemanoeuvreerd, in de afwikkeling een paar flinke fouten gemaakt die tot verlies hadden moeten leiden maar mijn tegenstander zag het ook niet en bood in een voor hem gewonnen stelling remise aan. Met een zucht van verlichting geaccepteerd.”

Ikzelf speelde een degelijke partij met zwart. Het was de eerste keer, dat ik op dit niveau met het Londensysteem in contact kwam. Solide blijven en hopen dat mijn tegenstander eerder zwaktes vertoont dan ik, dacht ik, de raad van James Altucher volgend. En jawel, na de 17e zet van wit ontstond de volgende stand:

1. d4 d5 2. Bf4 Nf6 3. e3 Nc6 4. Bd3 e6 5. a3 Be7 6. Nf3 O-O 7. Nc3 Bd7 8. Qe2 Re8 9. O-O-O a6 10. Ne5 Rb8 11. g4 g6 12. g5 Nh5 13. Qg4 Nxf4 14. Qxf4 Nxe5 15. Qxe5 Bxg5 16. Rdg1 Bf6 17. Qf4

Na heel lang nadenken en nadat ik alle moed verzameld had, speelde ik 17. … e5. En het lukte! De partij verliep duidelijk in mijn voordeel. Concentratie deed de rest. Het eerste volle punt was binnen. 18. dxe5 Rxe5 19. Qf3 Bc6 20. e4 dxe4 21. Bxe4 Bxe4 22. Nxe4 Bg7 23. Rd1 Qe7 24. Nd2 Rb5 25. Nb3 Qe5 26. Qc3 Qxc3 27. bxc3 Bxc3 28. Rd3 Bg7 29. f3 c5 30. Nd2 Bh6 31. c4 Bxd2+ 32. Kxd2 Rb2+ 33. Kc3 Re2 34. h3 Rbe8 35. Rhd1 R8e3 36. f4 Rxd3+ 37. Kxd3 Rh2 38. h4 Rxh4 39. Ke4 Rh3 40. Rb1 Rxa3 41. Rxb7 h5 42. Ke5 Re3+ 43. Kf6 Re6+ 44.Kg5 Kf8 45. Rc7 Kg7 46. Rxc5 Rf6 47. Re5 Rf5+ 48. Rxf5 gxf5 49. Kxf5 Kf8 50. c5 Ke8 51. c6 Kd8 52. Ke5 Kc7 53. Kf6 h4 54. Kxf7 h3 55. f5 h2 56. f6 h1=Q 57. Ke7 Qh7+ 58. f7 Qxf7+ 59. Kxf7 0-1

En dan de laatste partij. Koen Uitdehaag (tweede bord) won een pion en weerstond de druk die op de koningsvleugel werd opgebouwd. Omdat deze partij beslissend was, stond een kleine massa aan spelers om het bord heen. Er was een zekere spanning te bespeuren, maar het vertrouwen in Koen werd niet beschaamd. Hier de positie na 21 … Db5:

Aan de lezer om te bekijken, hoe dit verder te spelen. Nadat Koen een tweede pion had gewonnen en de diagonaal a1-h8 beslissend had bezet, legde zijn tegenstander het hoofd sportief in de schoot. Uitslag: 3 ½ – 2 ½ in ons voordeel!

Christiaan Zevenbergen

Biografie over Wim Andriessen

Op woensdag 2 december is er een biografie over Wim Andriessen verschenen, getiteld W.F. Andriessen – Meester in het schaken, grootmeester in het uitgeven. De biografie is geschreven door Marten Coerts. Voor de schakers die al wat langer lid zijn van de club, zal de naam Wim Andriessen geen vragen oproepen, maar vooral herinneringen. Voor de overige leden kan een verwijzing naar het jubileumboek uit 2001 helpen, waar een interview met Wim Andriessen in staat dat Hein Stallinga en Erwin Oorebeek met hem hielden in november 2000. Het interview is te vinden op pagina 40-48.


De auteur heeft zelf het volgende te zeggen over het boek: ‘Meester in het schaken, grootmeester in het uitgeven’ is de biografie over een van de grote namen in de Nederlandse schaakwereld. Dat Max Euwe en Jan Timman bekend staan als Nederlands grootste schakers en een belangrijke bijdrage hebben geleverd aan het Nederlandse schaakleven, mag duidelijk zijn. Althans op het schaakbord, want buiten het schaakbord is er nog een naam die niet onvermeld mag blijven: Wilhelm Fredrik (Wim) Andriessen (1938-2017). Hij was in de Nederlandse schaakwereld een fenomeen. In zijn jonge jaren klopte hij aan de deur van de Nederlandse top, speelde tegen o.a. Timman, maar één (verloren) partij bepaalde zijn lot als schaker. Hierna verschoof zijn focus naar het oprichten van een beter schaakblad dan destijds door de bond werd uitgegeven. In 1968 ziet het blad Schaakbulletin het daglicht dat tot 1984 zou bestaan. Omdat later vele schakers uit de gehele wereldtop gingen schrijven voor het blad werd het een groot succes. Met als opvolger het Engelstalige New In Chess werd vanaf 1984 ook de internationale schaakwereld bereikt. Als de uitgeverij, via Amsterdam, in 1987 uiteindelijk in Alkmaar terechtkomt, groeit het blad uit tot het beste schaakmagazine ter wereld.


Het vervolg is te lezen op www.grootmeesterinhetuitgeven.nl en daar kun je ook het boek bestellen.