Na twee uur spelen waren er bij de schakers van de SV Wageningen sombere gezichten te zien. Een snelle 2½-½ achterstand deed het ergste vermoeden. De overige spelers rechtten echter de rug. Uiteindelijk werden de reserves van Kennemer Combinatie met 5½-4½ verslagen.

De Haarlemmers zijn op papier een van de minst sterke tegenstanders in de poule en daarom moest Wageningen voor de winst gaan. Maar toch werd het een zware middag. Na een snelle remise van Kees Stap ging het mis bij Bert Torn en Erwin Oorebeek. Bij Torn kwam een rustige stelling op het bord. Hij lette echter even niet op en plotseling namen de zwarte stukken de witte koning onder vuur. Torn kon het niet meer verdedigen. Oorebeek had na de ruil van veel stukken de remise binnen handbereik. Een onverwachte matdreiging leverde hem echter te veel hoofdbrekens op en hij ging alsnog in de fout.

Even leek het een zware middag te worden, maar rond de 40e zet vielen een paar partijen in Wagenings voordeel uit. Arjen van Herwaarden won een kwaliteit, gaf die weer terug voor twee pionnen en had vervolgens een onweerstaanbare aanval. Tjerk Sminia had lange tijd controle over het centrum. Net toen zijn tegenstander de bevrijdende zet dacht te spelen, kon Sminia een stuk winnen. Nog even dreigde eeuwig schaak, maar met nauwkeurig spel haalde Sminia de partijwinst binnen. Jan Timman toonde maar weer eens zijn grootmeesterlijke klasse. Met een onverbiddelijke techniek breidde hij zijn voordeel uit. “Een genot om die man ook nu nog te zien schaken. Behalve als je aan het andere kant van bord zit”, aldus zijn tegenstander na afloop.

Yochanan Afek ging agressief af op de zwarte koning. Hij had naar eigen zeggen op meerdere manieren kunnen winnen, maar de aanvalsmachine haperde. De tegenstander miste ook nog een grote kans en uiteindelijk moesten beide spelers voor remise kiezen. Fred Jonker speelde een fraaie partij. Met kleine middelen voerde hij de aanvalsdruk op. De tegenstander verdedigde lange tijd goed, maar maakte uiteindelijk toch een fout die een pion kostte. Jonker voerde het eindspel fraai naar winst. Jeroen Franssen gaf in iets betere stelling ook een pion weg. Daarna kwam er geen goede zet meer uit zijn vingers en verloor hij. Het beslissende halfje voor Wageningse winst kwam van Sander van Eijk. Hij bereikte een curieus eindspel van twee lopers tegen een paard. Dat is theoretisch gewonnen, maar in de praktijk erg lastig. Van Eijk moest dan ook in remise berusten.

En zo zagen de Haarlemmers de middag.

Wageningen 1 is het seizoen slecht begonnen. Tegen Zukertort Amstelveen dolf de eersteklasser ondanks een vroege voorsprong met 4-6 het onderspit. Te veel fouten in de slotfase nekten het team.

In een vooruitgespeelde partij had Sander van Eijk de Wageningers al op voorsprong gezet. In 22 zetten liet hij de tegenstander kansloos. Na een remise van Fred Jonker vergrootte Yochanan Afek de voorsprong. In een op het oog gelijkstaand eindspel wist hij met zijn actieve stukken toch binnen te dringen in de zwarte stelling.
Nederlagen van Jeroen Franssen en Erwin Oorebeek zorgden weer voor een gelijke tussenstand. Vooral de nederlaag van Oorebeek leek onnodig. Na een mindere zet maakte de jeugdige tegenstander het overigens wel mooi af. Een tegenvaller was vervolgens de remise van Jan Timman, normaal gesproken altijd goed voor een punt. In een lastig eindspel wist de tegenstander met een fraaie, haast studieachtige lopermanoeuvre af te wikkelen naar remise.


Teamcaptain Bert Torn maakte een misrekening die een pion verloor. Dit brak hem uiteindelijk op in het verre eindspel. Tjerk Sminia gaf zijn debuut als basisspeler glans met een gedegen overwinning. De tegenstander speelde een opening die Sminia toevallig de week voordien goed had bestudeerd. De studie rendeerde, Sminia kon de druk langzaam opvoeren en via kwaliteitswinst kon hij het punt bijschrijven.

De druk lag nu op de schouders van Arjen van Herwaarden en Kees Stap om een gelijkspel uit het vuur te slepen. Van Herwaarden had eerder in de partij twee pionnen gewonnen, maar stond vervolgens wel steeds onder druk. Het kostte hem veel bedenktijd en dat brak hem uiteindelijk op. In tijdnood maakte hij een blunder en de tegenstander sloeg onverbiddelijk toe. Stap had een pion geofferd en vermeed daarom dameruil. Daarbij overzag hij dat vervolgens zijn koning onder vuur kwam te liggen. Daar waar dameruil een remise had opgeleverd, ging Stap nu mat.

Torn was teleurgesteld in de nederlaag van zijn team. “Er heeft zeker meer in gezeten. We hebben echter te veel fouten gemaakt en dat kostte ons de kop. De volgende ronde moeten we aan de bak tegen de reserves van Kennemer Combinatie. Dit jaar degradeert er vanuit onze poule slechts één team. We moeten voorkomen dat we net als vorig jaar een slechte start hebben en het onnodig spannend gaat worden.”