Wie graag schaakt, hoeft daarvoor niet ’s avonds op een club te spelen. Vanaf dinsdag 15 september kunnen schakers eens in de twee weken terecht bij THUIS Wageningen voor een gezellige middag.
Iedereen is welkom. Jong of oud, beginnend schaker of ervaren clubspeler: er is altijd wel iemand te vinden voor een leuke partij. De middagen worden georganiseerd door enthousiaste schakers van de Schaakvereniging Wageningen, maar staan verder los van de vereniging. Meedoen is gratis en schaakmateriaal is aanwezig. Ook voor koffie en thee wordt gezorgd.
De eerste schaakmiddagen zijn op dinsdag 15 en 29 september en 13 en 27 oktober. Er wordt gespeeld van 13.30 tot 16.30 uur bij THUIS Wageningen aan de Stationsstraat 32.
Aanmelden is prettig, maar niet verplicht. Wie spontaan zin krijgt in een partij kan dus ook gewoon binnenlopen. Aanmelden of meer informatie via ritsen001@gmail.com.
Het nieuwe seizoen van de Schaakvereniging Wageningen start woensdag 2 september. Iedere woensdag is de clubavond. Iedereen die wil komen schaken is van harte welkom en kan gedurende vier avonden gratis meedoen.
Er wordt gespeeld bij WSDV, Grintweg 324a. Vanaf 20.00 uur spelen de senioren. Na het spelen van de partij is er gelegenheid om samen de partij te bespreken en collega-schakers te ontmoeten aan de bar. Het is niet erg als je een paar avonden niet kunt komen of pas later in het seizoen wilt beginnen. Opgeven kan tot woensdag 17.00 uur bij wedstrijdleider Janno Heger, intern@svwageningen.nl.
De jeugd speelt van 18.30 tot 20.00 uur, ook in het gebouw van WSDV. Meerdere trainers leiden aan de hand van de stappenmethode het jeugdprogramma. Het lesprogramma combineert theoretische kennis met het spelen van verschillende kleine schaakcompetities. Deze zijn zo ingericht dat iedereen zo veel mogelijk speelt tegen gelijkwaardige tegenstanders. Neem voor meer informatie over het jeugdprogramma contact op met jeugdleider Noortje Neuman, jeugd@svwageningen.nl.
Op 25 februari is onze voormalige voorzitter Albert van der Harst is overleden.
Albert is in 1990 lid geworden van de schaakvereniging Wageningen. Hij heeft veel voor de club betekend. Jarenlang heeft hij Wageningen vertegenwoordigd in externe competities. De eerste jaren als speler van het tweede team, maar vooral als speler van VHD wat staat voor ‘voorheen het derde’ maar wat in de praktijk vaak het vierde en de laatste jaren het vijfde team werd. De spelers die hier in speelden hadden een grote wens om bij elkaar in het team te blijven.
Albert is voorzitter geweest van de commissie die in 2001 het 75-jarig jubileum van de vereniging heeft georganiseerd. Hij is toen op een laat moment ingestapt en heeft een belangrijk aandeel gehad in het grote succes dat dit jubileum geworden is. Hij bleek goed in het bij elkaar brengen van mensen, en dingen gedaan krijgen zonder expliciet op de voorgrond te hoeven treden. Dezelfde talenten heeft hij laten zien als toernooidirecteur van het Bevrijdingsschaaktoernooi waar hij deelnemers ontspannen en met humor toesprak.
Albert was een vaste gast bij het internationale schaaktoernooi van Gent – soms als speler, maar heel vaak ook als toeschouwer samen met Geerdien. De combinatie van schaken, de Gentse feesten, lekker eten en drinken was hen op het lijf geschreven. Als Albert en Geerdien onverwacht naast je bord stonden, gaf dat altijd een beetje extra mentale steun.
Wij hebben Albert jarenlang meegemaakt als non-playing captain van het eerste team. Toen begin van deze eeuw het eerste team zich naar een serieus niveau in de landelijke competitie speelde, ontstond de behoefte om tijdens de wedstrijd een aanspreekpunt te hebben. Deze rol was Albert op het lijf geschreven. Hij had voldoende schaakinzicht om in te kunnen schatten hoe het op de borden ging, en had met alle – soms lastige – spelers een lijntje. Albert kon goed positieve eigenschappen in mensen duiden, en waar dit een uitdaging was bleek humor een sterk wapen. Albert was een verbinder en genoot ervan te bewegen in de enigszins zonderlinge schaakwereld.
Alberts verbindende kwaliteiten gecombineerd met zijn vermogen om zaken voor elkaar te krijgen, maakten hem een ideale voorzitter. Dit is hij 7 jaar geweest. Een jaarlijks terugkerende activiteit is de massakamp tegen onze schaakvrienden uit Arnhem, waar voorafgaand door de voorzitters van beide verenigingen op humoristische wijze wat stekeligheden uitwisselden.
Z’n afscheid als voorzitter is niet makkelijk geweest. Mogelijk waren dit de eerste signalen dat hij niet meer helemaal zichzelf was. De man die makkelijk verbinding legde, met humor kon relativeren en incasseren, leek een deel van z’n flair te hebben ingeleverd. In de jaren die volgden, werd duidelijk waarom we de oude Albert steeds minder herkenden. Toch wilde hij nog af en toe wel een potje spelen op de club. Soms leidde dat tot een verliespartij of een snelle remise tegen iemand waar hij in z’n betere tijd gemakkelijk van zou hebben gewonnen. Een enkele keer zagen we nog flarden van de oude Albert terug.
Helaas is Albert na Jan Timman uitgerekend in onze jubileummaand het tweede prominente lid waar we in korte tijd afscheid van moeten nemen. We herinneren Albert als een aimabel mens die de gezellige en sociale kanten van het leven enorm waardeerde en hier ook rijk aan bijdroeg. We zullen hem missen.
Op woensdag 18 februari, uitgerekend op de 100e verjaardag van onze club, is Jan Timman op 74-jarige leeftijd overleden. Zijn betekenis voor het Nederlandse schaken is de afgelopen dagen in veel media belicht. Maar voor ons was Jan sinds 2007 een gewaardeerd clublid. Met Jan als jarenlang boegbeeld is Wageningen momenteel het team dat het langst onafgebroken in de eerste klasse speelt.
We gaan deze bijzondere man en deze unieke schaker dan ook missen. We wensen zijn vrouw Geertje, familie en vrienden, veel sterkte met dit grote verlies.
Jan speelde in mei 2025 zijn laatste partij voor Wageningen. Tegen Jip Damen van Voorschoten werd het remise.
Bert Torn, voorzitter toen Jan bij Wageningen kwam spelen en al die jaren teamleider, deelt zijn persoonlijke herinneringen aan Jan.
Gewoon bijzonder, bijzonder gewoon
De wegen van Jan en onze schaakclub hebben zich op het juiste moment gekruist. Jan verhuisde van de grote stad naar de provincie, en had geaccepteerd dat z’n hoogste top voorbij was. De schaakclub maakte een omgekeerde beweging en had zich vanuit de regionale competitie enigszins onverwacht op serieus landelijk niveau gemeld en had ambitie daar te blijven.
Bij die eerste contacten waren Eric Smaling en Harrie van Lotringen nauw betrokken. Terugkijkend was deze combinatie van de professor en de advocaat waarschijnlijk een goed voorbeeld van onbewuste bekwaamheid. Een mix van charme, eruditie, bewondering, opportunisme en goede wijn zorgde snel voor verbinding. Het ‘(op)kijken naar’ veranderde in ‘spelen met’. Ik ben dit nooit als normaal gaan beschouwen en ben dit altijd als een voorrecht blijven zien. We erkenden de grote meester en gingen tegelijkertijd met hem om als een van ons. Jan vond beide goed en leek geen voorkeur te hebben voor een van beide rollen.
De band tussen Jan en de schaakclub bleek bestendig. Vanaf oktober 2007 tot mei 2025 heeft Jan (met uitzondering van de Coronaperiode) onafgebroken voor Wageningen gespeeld. Af en toe was er voor een wedstrijd wat overredingskracht nodig – naar verre uitwedstrijden keek Jan nooit uit – waarbij de kilometers naar het noorden zwaarder leken te wegen dan die naar het westen. Het perspectief van een goede fles wijn op de terugweg in de auto werd door Jan als een ‘mooi aanbod’ aangepakt; ik heb daarna geen bezwaar meer gehoord.
Ik zal Jan ruwweg 135 keer van station Ede-Wageningen hebben opgehaald. Bijna altijd was ik – met goede reden – een paar minuten te laat; Jan hoefde geen reden te geven waarom de treinen voor hem altijd op tijd reden. Onderweg werd geanimeerd gepraat over schaken, politiek, en wereldproblematiek. Jan had een groot gevoel voor humor en over vrijwel alles een gefundeerde mening. Zijn geheugen voor jaartallen, namen en gebeurtenissen was fenomenaal. Naast een enorm goed strategisch inzicht zal hem dit geholpen hebben om een van de beste schakers van de wereld te worden, en lang aan de top te blijven.
Bij uitwedstrijden gaf het ons mentaal een voorsprong om met Jan de speelzaal binnen te komen. Regelmatig werd hij door tegenstanders in het bijzonder welkom geheten. Een enkele keer was er zelfs een wethouder opgetrommeld. Het was niet aan hem te zien of hij dit waardeerde, maar ik heb zo’n eerbetoon altijd passend gevonden.
Jan bereidde zich doorgaans op een aantal mogelijke tegenstanders voor. Andersom gebeurde het ook. Voor een uitwedstrijd tegen Sissa in Groningen had hun 9e bordspeler zich wekenlang voorbereid op 1.e4 van Jan op bord 1. Nietsvermoedend speelde Jan 1.d4, waarna zijn tegenstander vermoedde dat de grote meester bewust zijn lange voorbereiding ontweek. De partij is nooit echt spannend geweest. Na de partij kreeg Jan van zijn tegenstander de vraag: “Wist u dat ik de Drakenvariant van het Siciliaans speel en heeft u dit bewust omzeild?” Jan kende z’n tegenstander niet en omzeilde wel succesvol een antwoord op de vraag.
Tijdens wedstrijden hield Jan alle andere partijen in de gaten. Achteraf wist hij feilloos cruciale momenten of verbeteringen te noemen. Als je niet oppast wordt dat gewoon. Ik heb geprobeerd het bijzondere talent te blijven zien. Bij thuiswedstrijden heeft Jan jarenlang na afloop zijn partij op een groot bord besproken. Ook hier liet hij geen moment blijken zich beter te voelen dan wie dan ook. Als je bijna de hoogste schaaktop beklommen hebt en je blijft desondanks zo bescheiden dan ontstaat bewondering.
Een aantal mensen op onze club was sinds de zomer op de hoogte dat Jan ziek was. Jan wilde niet dat dit breed bekend werd. Het zegt iets over onze club dat dit van ons uit ook niet gebeurd is. Drie weken geleden hebben Rijk Timmer en ik Jan nog bezocht in Arnhem. Hij was niets van z’n scherpte verloren, en we hebben toen niet gedacht dat het einde zo snel zou komen. We nemen afscheid van een unieke man met een buitengewoon talent die hier nooit mee te koop liep. Voor hem was bijzonder-zijn gewoon. Mogelijk juist hierin was hij ons grootste voorbeeld. We zullen hem enorm missen.
De Schaakvereniging Wageningen is opgericht op 18 februari 1926. Dat betekent dat we 100 jaar bestaan. En dat gaan we uiteraard vieren!
Op onze verjaardag, woensdag 18 februari, is er een avond voor onze leden. Op het programma staat een jubileumtaart, een schaakquiz door Dimitri Reinderman en een Hands & Brains toernooi.
Op zaterdag 28 februari is het grote eeuwfeest in de Grote Kerk op de Markt. Het programma:
14.00-14.30: Inloop
• 14.30-17.30: Simultaans tegen GM Ivan Sokolov en WGM Machteld van Foreest
• 18.00-19.30: Italiaans buffet
• 19.45-20.15: Lezing van Hans Böhm over Jan Timman
• 20.30-22.30: Praatschaakpartij tussen Hans Böhm en John van der Wiel
• 22.30-23.30: Optredens van Wim Wiegant en Frits Gieltjes samen met de Waogeningse Blaoge
• Afsluiting: Afterparty in Jojo’s Café
Voor deze dag hebben we zoveel mogelijk oud-leden uitgenodigd. Mocht je de uitnodiging niet ontvangen hebben en wel wilt komen; neem dan even contact op met Erwin Oorebeek, erwin@nightjar.demon.nl
De Schaakvereniging Wageningen bestaat op 18 februari exact 100 jaar. Maar de feestmaand is wel in mineur gestart. In de competitie werd met 3½-6½ verloren van concurrent Purmerend. Hierdoor dreigt degradatie waarmee uitgerekend in het jubileumjaar een eind zou komen aan een unieke reeks. Wageningen speelt namelijk al sinds 2002 onafgebroken in de een na hoogste klasse van de landelijke competitie.
Tegen Purmerend speelde Wageningen in de sterkst mogelijke opstelling. Captain Bert Torn had zelfs de luxe om zelf de verrichtingen van zijn team vanaf de zijkant gade te slaan. Maar wat hij zag, stemde hem niet vrolijk. “Het was een zware middag. Ik heb op geen moment de hoop gehad op een gelijkspel, laat staan dat er zicht was op een overwinning.”
Nu Jan Timman het wedstrijdschaak vaarwel heeft gezegd, heeft Wageningen zich versterkt met voormalig Nederlands kampioen grootmeester Ivan Sokolov, Die leek op weg naar een fraaie overwinning. Maar met een dame meer verslikte hij zich in een paardoffer, waarmee de tegenstander met eeuwig schaak kon ontsnappen. Ook de partijen van de meesters Peter Gelpke en Sander van Eijk vielen tegen. Gelpke scoorde nog wel een halfje, maar Van Eijk ging onderuit. Chiel van Oosterom won wel, maar dat bleek uiteindelijk de enige Wageningse overwinning. Erwin Oorebeek, Fred Jonker en Tjerk Sminia verloren. David van Eekhout, Stefan Slings en Jeroen Franssen speelden remise.
Leer (beter) schaken in zes lessen (voor leden en niet-leden)
Schaak je wel eens op internet, maar wil je het graag nog beter leren? Heb je de Netflix-serie The Queen’s Gambit gezien en wil je de schaakregels zelf ook leren? Dan is de cursus ‘Leer (beter) schaken’ van Schaakvereniging Wageningen echt iets voor jou!
De cursus is bedoeld voor volwassen beginners en thuisschakers en bestaat uit zes lessen gegeven door enthousiaste leraren van SV Wageningen. We werken in twee niveaugroepen, afgestemd op de deelnemers.
Als echte beginner leer je alle regels van het spel, van de loop van de stukken tot de rokade, pat en schaakmat. Je leert deze ook toepassen in partijen.
Als meer gevorderde schaker leer je aanvalstechnieken gebruiken om materiaal te winnen, zoals de dubbele aanval of een penning. Ook het goed opbouwen van een partij en het maken van plannen komen aan bod.
Deelname kost 25 euro inclusief een werkboek van de gebruikte Stappenmethode. Er is een maximum van 12 deelnemers. De lessen zijn op de maandag van 19.45 tot 21.45 uur.
Data: maandag 3, 10, 17, 24 november en 1 en 8 december.
Locatie: clubgebouw WSDV, Grintweg 324a in Wageningen.
Voor informatie en aanmelding: Fred Jonker, tel. 06-81586218, training@@svwageningen.nl.
Wageningen heeft de OSBO-Cup gewonnen. In de finale waren Erwin Oorebeek, Kees Stap, Stefan Slings en Corniek le Poole te sterk voor ZSG. In de 2e klasse/3e klasse verloor Wageningen 2 nipt van Mook 2. Jules van den Dungen, Mark van de Vooren, Sacha Steinmetz en Jeroen Potting grepen daarmee wel het zilver.
Kijk voor een verslag van de finaledag en alle individuele resultaten op www.osbo.nl.
Met een 6½-3½ overwinning tegen UVS Nijmegen is het eerste team vrijwel zeker van klassebehoud. Sinds 2002 speelt Wageningen in de een na hoogste klasse van Nederland, een unicum in de schaakwereld.
Tegen een verzwakt UVS speelde Wageningen zeker niet de beste wedstrijd van het seizoen. Maar doordat een aantal Nijmegenaren in de slotfase misgreep, viel de overwinning toch nog groot uit. Jan Timman had het zwaar. Hij verloor een pion en als de tegenstander een goede kans had gevonden, had het er somber uitgezien. Dat gebeurde echter niet en Timman ontsnapte met een halfje. Jef Verwoert en Stefan Slings behaalden degelijke remises.
Chiel van Oosterom zette Wageningen op voorsprong met een fraaie koningsaanval. Bert Torn vond na de opening niet het juiste plan en verloor. Sander van Eijk is het hele seizoen al geweldig in vorm. Ook tegen UVS behaalde hij een fraaie overwinning door de langzame openingsopzet van zijn tegenstander genadeloos af te straffen. Fred Jonker had het lastig. Zijn tegenstander kon echter geen winst vinden en verloor zelfs nog na een misrekening.
Met deze ruime voorsprong hadden de Wageningers alle vertrouwen in de matchwinst. En helemaal toen Erwin Oorebeek zijn hopeloze stelling wist te redden. De tegenstander blunderde een volle toren weg, maar stond daarvoor zo goed dat hij alsnog remise wist te maken. Jeroen Franssen behaalde het beslissende halfje. Hij stond erg goed, maar had wel tijdnood. Wijselijk besloot hij tot zetherhaling om zo de 5½ punt veilig te stellen. David van Eekhout kon nu vrijuit op winst spelen. In een spectaculaire partij met wederzijdse fouten trok hij uiteindelijk aan het langste eind.
De vijfde ronde van de KNSB-competitie was geen succes voor de Wageningse teams. Het eerste miste de jarige Jan Timman en verloor met 4-6 van Krimpen. Het tweede won met 5-3 van Hoogeveen en blijft in de race om het kampioenschap. Het derde verloor met 3-5 van het sterke DBC, het vierde met dezelfde cijfers van gedoodverfd kampioen Doetinchem en het vijfde verloor met 2½-5½ van Tornado.
We hebben een hele fijne club, maar er is wel een minpuntje: er worden zelden teamverslagen geschreven. Gelukkig doen veel tegenstanders dat wel, zodat we toch iets van de wedstrijden kunnen teruglezen.
