Het loopt nog niet echt lekker…..

In een ouderwets volle Vredehorst werd zaterdag een KNSB-ronde afgewerkt. Voor het eerst dit seizoen kropen alle vier de Wageningse teams achter de borden. Dit zorgde echter niet voor nieuw elan. Drie nederlagen en een gelijkspel zorgden er voor dat voor veel teams de degradatie aan de einder opdoemt.

Wageningen 1 – Paul Keres 1
Het eerste begroette de terugkeer van Jan Timman. Hoewel hij zelf de draad weer moeiteloos oppakte met een vlotte overwinning, hielp dat het team niet. Tegen Paul Keres leed het team een 2½-7½ nederlaag. Toch was dat geen schande, want de club uit Utrecht is de gedoodverfde kampioen. Naast Timman wist alleen Sander van Eijk te winnen. Bert Torn voegde nog een halfje toe.
Kijk hier voor de individuele resultaten.

Wageningen 2 – Paul Keres 4
Voor Wageningen 2 was het zaak om te winnen tegen een tegenstander die op papier minder was. In de praktijk viel van het krachtverschil weinig te merken. Clemens de Vos en Jef Verwoert zetten het team nog wel op een 2-0 voorsprong, daarna was de koek grotendeels op. Eric Smaling mocht nog wel een cadeautje in ontvangst nemen, maar Hans Dam en Pieter Kruit gaven dat net zo hard weer terug. Wat restte was een 3½-4½ nederlaag en een harde strijd voor lijfsbehoud.
Kijk hier voor de individuele resultaten.
Zo keek Paul Keres 4 naar de match.

Wageningen 3 – Het Kasteel 1
Tegen koploper Het Kasteel wist Wageningen 3 vooraf al dat het lastig ging worden. Toen er na nog geen twee uur spelen een 0-2 achterstand op het scorebord stond, werd het vechten tegen de bierkaai. Uiteindelijk wist alleen Co Wiersma te winnen en Cees van de Waerdt speelde remise. Na afloop bleek dat de tegenstander van Corniek le Poole nog geen twee weken lid was, dus kreeg Corniek alsnog een reglementair punt. De eindstand werd daarmee met 2½-5½ iets draaglijker, maar Wageningen 3 blijft wel puntloos onderaan staan.
Kijk hier voor de individuele resultaten.

Wageningen 4 – Nuenen 1
Het enige matchpunt van de middag werd in de wacht gesleept door het vierde. Vlotte overwinningen van Rinus van der Molen en Christiaan Zevenbergen gaven het team een comfortabele voorsprong. Ook Karin Jeuken en Wouter Bus wonnen. Bij een 4-2 voorsprong wisten Marcel Hahné en Marius Bolck hun stelling echter niet te redden. Door de 4-4 heeft het vierde echter nog wel kansen op het kampioenschap. Daarvoor moet de laatste ronde met minimaal 6-2 gewonnen worden.
Kijk hier voor de individuele resultaten.

Derde ronde KNSB

De derde ronde van de KNSB-competitie was voor de teams van SV Wageningen niet erg succesvol. Alleen het tweede wist te winnen, de overige teams leden vrij kansloze nederlagen.

Wageningen 1
Met aan beide zijden diverse invallers heeft het eerste het niet kunnen redden in de belangrijke wedstrijd tegen Voorschoten. Het begin was nog goed met een duidelijk overwinning van Sander van Eijk en remises van Chiel van Oosterom en Tjerk Sminia.

Maar van 2-1 voor werd het 2-7 tegen. Cees van de Waerdt en Rijk Timmer hielden het lang vol tegen hun sterkere tegenstanders, maar moesten uiteindelijk toch het onderspit delven. Fred Jonker werd opgebracht door hun sterkste speler Mees van Osch. Jeroen Franssen kwam vanuit de opening gewonnen te staan met twee pionnen voor, maar misrekende zich in een combinatie en kwam in een verloren eindspel terecht. David van Eekhout ging net op het moment dat hij dacht de bordjes te gaan verhangen, pardoes door zijn vlag.

Erwin Oorebeek had steeds de beste vooruitzichten in een ingewikkelde manoeuvreerpartij, maar zag een kwaloffer niet aankomen en kwam er niet meer aan te pas. Uiteindelijk wist Yochanan Afek de score nog iets dragelijker te maken door in de langste partij van de dag te winnen van Rosa Ratsma.

Kijk hier voor de individuele uitslagen.

Wageningen 2
Het tweede kon eindelijk op volle oorlogssterkte aantreden tegen UVS2. En dat betaalde zich uit met de eerste overwinning van het seizoen. De mannen van captain Martijn Naaijer, die zelf in Denemarken bivakkeerde, wonnen met 5-3.

Kopman Kees Stap, die de eerste twee ronden nog mee moest doen met het eerste, zette zijn team op het goede spoor. Tegenstander Ruud van de Plassche, in 1980 nog één jaar lid van Wageningen, maakte op de tiende zet al een fout. Hij liet het hoofd min of meer of hangen en op zet 25 kon Kees het punt bijschrijven. Jef Verwoert accepteerde daarna remise in een wellicht betere stelling. In de analyse kwamen allerlei wilde varianten op het bord.

Een tegenvaller was het verlies van Eric Smaling, die zich in een betere stelling liet foppen. Maar Wageningen kwam weer op voorsprong door Clemens de Vos. Met rechte rug en de borst vooruit schoof hij zijn eindspel a tempo tot winst. Frank Taylor en Robin van Leerdam konden daarna met een gerust hart remise geven, omdat het er op de resterende borden goed uitzag.

Het winnende punt werd inderdaad gescoord door Hans Dam. Onderweg won hij ergens een pionnetje, waarna hij het eindspel met vaste hand naar winst voerde. Thomas Slijper had in een lopereindspel de betere loper, maar dat leverde niet meer op dan remise.

Kijk hier voor de individuele uitslagen.

Wageningen 3
Wageningen 3 ging met 5-3 ten onder tegen UVS 3. Of eigenlijk verloren ze met 4-3, want ze traden slechts met zeven man aan. Cees van de Waerdt was namelijk afgestaan aan het eerste en op korte termijn kon er geen invaller gevonden worden.

Kijk hier voor de individuele uitslagen.

Wageningen 4
Het vierde toog naar het Brabantse Soerendonk voor een match tegen Garde 2. Het werd een dikke 6-2 nederlaag. Leen Vegter wist als enige te winnen, Gert de Leeuw en Niels van Duijl haalden een remise.

Kijk hier voor de individuele uitslagen.

Ons vierde op zaterdag uit tegen ASV 6

Zaterdag de 14e december vertrokken we met z’n 5-en (Jaap, Marius, Anja, Hans en ik) naar Arnhem om aan te treden tegen ASV4 in het Business centrum waar alle KNSB-teams van ASV op zaterdag gewend zijn te spelen. Marcel, Gert en Chris zouden op eigen gelegenheid komen. Voor de navigatieapparatuur van Marius leidde de naam Color Business Centrum naar een onduidelijk bestemming, maar het concrete adres (IJsselburcht 3) gaf meer houvast zodat we op tijd op de juiste plaats arriveerden.
Er speelden die zaterdag net als op andere KNSB-speeldata 6 teams van ASV. De 1e vijf teams speelden in één ruimte beneden maar ons team en ASV 6 speelden in weliswaar dezelfde ruimte maar een niveau hoger.

We zouden met ons team in het voordeel moeten zijn als we alleen naar de rating zouden kijken. Ook had ASV de 1e 2 wedstrijden verloren en wij slechts 1. We hadden daarom het idee dat we hier een goed kans hadden om onze 1e overwinning te halen.
Daar begon het na een uur of 2 spelen ook op te lijken. Hans’ tegenstander (aan bord 7) gaf zich al ruim binnen deze tijd gewonnen nadat hij een kwaliteit plus een pion achter kwam en het verlies niet meer was te vermijden.
Gert had op het 6e bord stevige druk op z’n tegenstander uitgeoefend door hem 3 x (met enige tussenpozen) remise aan te bieden in een wat matte stelling. Uiteindelijk zwichtte z’n tegenstander voor het laatste aanbod toen Gert de woorden uitsprak: ‘’En dit is de allerlaatste keer dat ik remise aanbied!”.
Niet veel later vielen er nog meer punten onze kant op. Chris (bord 8) had een mooie winstpartij, alhoewel ik er weinig van gezien heb omdat het laatste bord wat moeilijk zichtbaar/bereikbaar was vanaf de 5e bordpositie. Jaap (bord 3) had met wit een dijk van een positie weten te bereiken waardoor de koningstoren en -loper door z’n eigen pionnen geheel waren ingesloten en lastig vrij te maken waren en Jaap op de E-lijn een mooie batterij aan zwaar geschut had staan. Zijn opponent had daarom erg weinig in te brengen totdat hij definitief werd opgerold.
Op dat moment zag het er mooi voor ons uit: 3,5 – 0,5 .
Ik had aan bord 5 binnen deze 2 uur al een remiseaanbod afgeslagen omdat ik een duidelijk betere stelling had. Een onhandige openingsbehandeling van mijn tegenstander resulteerde in een vervelende dubbelpion op beide vleugels, waarbij beide lopers niet goed uit de voeten konden en de koning centraal moest blijven. Mijn positionele overwicht wist ik jammer genoeg niet te benutten en stelling werd uiteindelijk zo goed als gelijk. In die situatie kreeg ik nogmaals een remiseaanbod. Na gecheckt te hebben wat de stand op dat moment was (3,5 – 1,5), besloot ik dat aanbod aan te nemen. Teamleider Jaap was op dat moment even afwezig en ik vond het risico op eventueel verlies van mijn partij en dan dus ook risico op verlies van ons team te groot.
Marius (bord 2) had zojuist verloren: het gevolg van een beroerde zet direct na een remiseaanbod van z’n tegenstander en juist één of 2 zetten voor de tijdcontrole, waarop stukverlies volgde.
Ook Marcel (bord 1) en Anja (bord 3) hadden in de laatste fase geen stellingen om over naar huis te schrijven. Anja zat in een eindspel met dame en paard dat er niet goed uitzag en dat ze uiteindelijk op moest geven. Marcel speelde een toreneindspel met 1 toren en 2 pionnen terwijl z’n tegenstander enkele pionnen meer had. Ook dat liep niet goed af.
De eindstand bleef dus 4-4 en dat was minder dan we van te voren gewenst en ook nog halverwege de match gedacht hadden.
Met 2 matchpunten uit 3 matches staan we toch nog wat mager (en onder onze stand?!) in KNSB-poule 6B. Gelukkig hebben we nog 4 matches te gaan en zijn er dus nog heel wat punten te halen om dit de volgende keren goed te maken. Dat moeten we dan maar doen!
Opmerkelijk in deze match:
Er moest aan drie verschillende borden een beslissing genomen worden of remise kon worden aangenomen dan wel kon worden geaccepteerd. In alle gevallen is er geen overleg geweest met onze teamleider. Dat kunnen we een volgende keer beter doen. Wie weet was dan de uitslag wel in ons voordeel uitgevallen.

Leen